Toen mijn vriendin, haar pa en ik aankwamen bij het huis uit het zoekertje, bleek algauw niet die woning te zijn die centraal op de foto stond. Neen, het was toevallig het huis ernaast. De eigenaar liet ons binnen en toen sloeg de teleurstelling toe.

Het huis was gebouwd eind de jaren 30 en beschikt over de minimale faciliteiten van vroeger: geen sanitaire voorzieningen, een keukentje met arduinen aanrecht en ouderwetse grondwaterpomp, toilet buiten – een plank met een gat in, oude ramen en deuren, oude plankvloeren, … Weinig goeds dus.

Mijn vriendin en ik keken naar elkaar en de blik sprak boekdelen…

De pa van mijn vriendin daarentegen zag potentieel. Hij vertelde dat je muren kan slopen, deuren kan verplaatsen, het huis kan uitbreiden, … Maar eigenlijk zochten we vooral naar een huis waar we snel konden intrekken. Groot dilemma dus.

We hadden dus de optie te kiezen voor een huis, dat laag in aankoopprijs was, maar waar bijna alles moest gebeuren. Of blijven verderzoeken naar een huis waaraan er minder werk was. Het was tijd om er een paar nachtjes over te slapen.

We waren al een tijdje aan het uitkijken naar een huis. Als jong koppel is een nieuwbouwwoning niet meteen een haalbare kaart, aangezien de financiële middelen eerder beperkt zijn.

Uiteraard konden we ook opteren om een huis of appartement te huren, maar dat is op lange termijn financieel niet aantrekkelijk genoeg.

Daarom waren wij op zoek naar een huis dat we konden renoveren.

Die zoektocht naar een woning is zeer belangrijk. Het moest een huis zijn met genoeg potentieel, niet te duur in aankoopprijs en haalbaar om te verbouwen, zowel op vlak van hoeveelheid werk als de kosten.

Er bestaan genoeg kanalen om een huis te zoeken: via advertenties in kranten, via websites met zoekertjes, immobureau’s, gewoon rondkijken in de buurt naar keuze, …

Een huis dat ons in eerste instantie wel interessant leek, hebben we gevonden via een zoekertje op de gratis zoekertjeswebsite Kapaza… althans tot wanneer we het huis bezochten…